اين روزها همه جا از زن ستيزي و حقوق ضايع شده زنان سخن و بحث ها جاريست و بايد هم چنين باشد. درست است که در بسياري از نقاط جهان مردان نيز از حقوق خود محرومند اما ستم و حق کشي در مورد زنان در همه جا بويژه در ايران مضاعف است. تفاوت زن ايراني با زنان بسياري از کشورها از جمله کشورهاي اسلامي در اين است که آنها به دليل عدم آشنايي با حقوق خود و ديگر عوامل، وضع خود را تا حدودي پذيرفته اند. اما زن ايراني سالهاست که حقوق طبيعي و انساني خود را مي شناسد و در پي کسب آن تلاش مي کند و هزينه هاي بسياري در اين مسير پرداخته است که نمونه بارز آن کمپين يک ميليون امضا و روانه شدن ده ها زن به زندانها به خاطر فعاليت براي آشنايي بيشتر زنان با حقوق خود و جمع آوري امضاء زنان بوده است. در اين نوشته مي خواهم از يک واقعيت مغفول مانده در بي داد نسبت به زنان قهرماني که گمنام يا کم نام مانده اند سخن بگويم تا باشد که مدافين حقوق زنان بيشتر به اين امر بپردازند و حقوق ضايع شده اينگونه زنان را هم فرياد کنند.آن گروه بزرگي از زناني که پدران، برادران و همسرانشان با اتهامات سياسي به زندان افتاده يا اعدام گرديده اند و به همين دليل دچار مشکلات عظيم براي ادامه زندگي شده اند و معناي دربدري و بي کسي را با تمام وجود لمس کرده اند تا آنجا که در مورد آنها حتي از يک محبت کوچک دريغ شده است و ناچار به کشيدن بار سنگين اقتصادي اجتماعي و اخلاقي بوده اند. زنان خوب مي دانند چه مي گويند و چرا فرياد مي کنند. اندوه مادران فرزند يا شوهر از دست داده را چه کساني تسليت مي گويند؟
به مادران بي نوا کسي به خاطر خدا
ز بيم گزمه و عسس، شبانه سر نمي زند
اين قبيل زنان از اينهمه رنج و مصيبت چه ثمري برده اند؟ اگر افتخاري هست به دامان مردان ريخته مي شود و اگر نگراني و درد و دربدري و تحقير و توهين به دامان زنان، مگر زنان نبودند که در اثر فداکاري هاي خود قهرمانان را تربيت کرده اند و شرايط را براي پيشرفت و موفقيت آنها فراهم نمودند؟ پس چرا تاريخ کمتر از اين زنان قهرمان نام مي برد؟ و آنها جايي در افتخارات بدست آمده مردان ندارند؟چرا از مادران و همسران بزرگاني چون اميرکبيرها، ستارخان ها، مصدق ها، گلسرخي ها، احمدزاده ها، حنيف نژادها و هزاران مبارز و مجاهدي که به شکنجه گاه ها رفتند و به جوخه هاي اعدام سپرده شوند نامي در تاريخ نمي بينيم؟ آيا اين حلقه ي مفقوده کار سترگ زنان ميهن ما در دفاع از آزادي و برابري زنان و مردان نيست؟ و آيا سرسري گرفتن اين واقعيت ظلم بزرگ در حق جمع زيادي از زنان نيست و نبايد به پاک کردن اين ستم بزرگ تاريخي پرداخت. .چگونه؟ شايد کمي جرأت و جسارت مي طلبد، فکر مي کنم زنان آزاده ايران حاضرند در کنار هزينه هاي ديگر هزينه ي اين کار را هم بپردازند. در پايان به نام کسي که به خاطر فعاليت هاي سياسي و اجتماعي رنجهاي فراواني را به مادر، همسر و دختران خود تحميل کرده شعرگونه اي را که در زندان اوين سال ۱۳۶۱ به همسر و ديگر زنها تقديم نموده ام مي آورم:
اگر در کوير خشک و خاموش زندگيم
گل عشقت را نرويانده بودي
از گنديدن در ايستادن مرده بودم
اگر از ستاره ي شب چشم هاي پاکت
نور ايمان بر من نپاشيده بودي
از پليدي و پوچي و بي هدفي مرده بودم
اگر 'هاجر' گونه، 'زينب' وار
آيه هاي صبر و استقامت
بر من تلاوت نکرده بودي
از انبوهي اندوه مرده بودم
اگر جسم و جان بيمارم را
با اندرزهايت شفا نداده بودي
از عفونت تسليم مرده بودم
اگر مظلوميت زن از'حوا' تا امروز
چهره تاريخ را به دروغ و نيرنگ نيالوده بود
اگر قدرت مداري مرد، از فرداسازان 'ضعيفه' نساخته بود
اگر فداکاري، ايثار، مقاومت و صبوري 'زن'
به حساب افتخارات 'مرد' ريخته شده بود
اگر زن هزارها سال تحقير و توهين و ستم نديده بود
اگر از 'آدم' تا امروز مرد با زور و قلدري
زن را 'وسيله' نساخته بود
و اگر نقش زن در آفرينش ناشناخته نمانده بود
لازم نبود بگويم زن کيست
اما بگذار بگويم
اگر زن نبود، عشق نبود، زيبايي نبود، پرواز نبود، آواز نبود،
و 'خلقت' نبود
و بگذار گستاخانه بگويم، اگر زن نبود
خدا هرگز خود را 'تحسين' نمي کرد
و شايد هم خدا نبود!»».
دکتر محمد ملکي-اسفند86
این خبرها در حالی تایید می شود که پنجشنبه گذشته جلسه رسیدگی به اتهامات “روناک صفارزاده” در سنندج با حضور وکیل وی بر گزار شد، اما دادگاه بدون توجه به وضعیت بد جسمی و روحی این دانشجو و همچنین درخواست های مکرر وکیل وی برای تبدیل قرار بازداشت به قرار وثیقه و یا دادن مرخصی استعلاجی چند روزه، بدون هیچ نتیجه ای پایان یافت.
سایت خبری روژهه لات در مورد روند رسیدگی به پرونده روناک صفار زاده می نویسد: “وکیل مدافع وی با حضور در جلسه دادگاه عنوان نموده که اعترافات اخذ شده از موکل وی در شرایط غیرقانونی و تحت فشار بوده است و از درجه اعتبار ساقط میباشد.”
در این گزارش خبری آمده است: “خانواده روناک صفارزاده، به ویژه مادر پیروی در شرایط بسیار نامساعد روحی بسر می برند و به شدت نگران وضعیت نامشخص و دشوارفرزند خود هستند و از سوی دیگر همچنان تحت فشار محافل امنیتی و اطلاعاتی سنندج هستند”.
ادامه مطلب
كانون زنان ايراني:"روز جهاني زن را با فاصله جشن مي گيريم تا با اتهامات واهي هميشگي همچون اقدام عليه امنيت ملي مواجه نشويم."
شيرين عبادي؛ حقوق دان در آخرين پنجشنبه سال 86 در ميان فعالان حوزه زنان حاضر شد:"مظلومانه روز زن را به زنان مظلوم ايران تبريك مي گويم.آنقدر در ايران غريبيم كه حتي حق تقسيم شادي ها را نداريم چراكه بلافاصله به اقدام عليه امنيت ملي متهم مي شويم."
يك هفته از روز جهاني زن مي گذرد كه اعضاي كمپين يك ميليون امضا براي تغيير قوانين نابرابر بزرگ داشت اين روز را در يك محفل خصوصي برگزار مي كنند.اين مراسم هر چند محدود و خصوصي است اما در آن مسايل عمومي زنان ايران مطرح مي شود.از مسايل زنان زنداني گرفته تا زنان در شهرستان ها و در مجموع خواسته عمومي زنان يعني تغيير قوانين تبعيض آميز.
در يكي از صندلي هاي اولين رديف نسرين ستوده ؛وكيل نشسته است كه شيرين عبادي به او اشاره مي كند:"نسرين ستوده همان وكيلي است كه به خاطر دفاع از حقوق زنان در فرودگاه ممنوع الخروج اش مي كنند.من او را نماد زن مبارز ايراني مي دانم كه بچه به بغل در دادگاهها از حقوق زنان دفاع كرده است."
پروين اردلان ؛برنده جايزه اولاف پالمه هم از چشم هاي شيرين عبادي دور نمي ماند:"جايزه اي كه پروين اردلان گرفت نشان داد زنان ايران در دنيا شناخته شده اند.اما ديديد كه در فرودگاه چگونه با او برخورد كردند و غير قانوني او را از هواپيمايي كه متعلق به مرزهاي ديگر بود خارج كردند ."
همگرايي سياست روزنامه ها با دولت يكي ديگر از گلايه هاي عبادي است:"هيچ روزنامه اي حاضر نشد تبريك مرا به مناسبت جايزه پروين منتشر كند و حتي نتوانستيم سالني براي بزرگداشت او بگيريم. در چنين شرايطي از ما مي خواهند در انتخابات هم شركت كنيم؟"
عبادي ؛برنده جايزه اولاف پالمه را فرا مي خواند و به او "قلم" هديه مي كند:"پروين با قلم دردهاي ما را بيان مي كند و اين قلم شايسته اوست."
و پروين اردلان هيجان زده از وكلايي ياد مي كند كه قانوني عمل كردن و مقاومت را از آنها آموخته است.
ادامه مطلب
روز جمعه به مناسبت نوروز، خانواده های جانباختگان کشتار سال ۶۷، به همراه جمع کثیری از مردم، در گورستان خاوارن گرد هم آمدند.
حضور گسترده مردم، بخصوص جوانان، با دسته های گل، جلوه زیبای به این گلستان داده بود. مراسم با یک دقیقه سکوت و خواندن قطعه شعری بمناسبت نوروز توسط یک از اعضای خانواده جانباختگان شروع شد و پس از آن چندین تن از اعضای این خانواده ها با خواندن شعر و مقاله مراسم را ادامه دادند
عده ای از جوانان که از اعضای همین خانواده ها بودند، قطعات موسیقی زیبای نواختند و ترانه هائی به یاد آن عزیزان، که کمتر خاطره ای از آنها به ذهنشان مانده است، سرودند. فرزندان جانباختگان، با حضور فعال در گلزار، تمام لحطات در تلاش و تکاپو بودند تا این مراسم به نحو پسندیده ای برگزار شود. آنان با دقت، ظرافت و وسواس خاصی، گل و سبزه بر خاک می افشاندند و می نشاندند.
چندین مقاله و شعر خوانده شد و در پایان مراسم، به رسم همیشه، همگی با خواندن سرود، سرتاسر خاوران را، آنجائی که دلبندانشان آرامیده اند، گل باران کردند. حضور مادرانی که توسط نوه های خود کمک می شدند، تا بتوانند این مسیر را طی کنند، آمیخته از غرور و صلابت و پایمردی بود. آخر آنان برای حفظ این خاک مرارتها کشیده اند. خواهر یکی از این جانباختگان قطعه زیر را به مناسبت این روز در مراسم سروده است.
به مناسبت بیستمین نوروز
می خواهند تاریخ حماسه تان را فراموش کنیم
می خو اهند یادمان برود که از حلقه های یادبود همسرانتان هم گذشت نکر دند
لباسها، نو شته ها، عکسها و وصیت نا مه ها یتان را هم ندادند
گویی بس نبود که پیکر بی جانتان را با آهک متلا شی کردند
می خو اهند ، استخوانهای شلاق خورده اتان را مخفی کنند
می خواهند تاریخ، جسم بی نیاز به کفن تان را
که اندیشه ها ی سپید مصممش می کرد فراموش کنیم
می خواهند گلستان را گورستان کنند
پیراهن چهار خانه، اندام استخوانی، مو های سیاه، سفید و جو گندمی
که از لابه لای دوغاب ماسه و آهک
با سیلا ب های بارا ن بیرون زده بود فراموش کنیم
و قار قار کلاغ های نفرینی تابستان ۶۷ را بر فراز گلستان خا وران
بطری های فرو رفته در زمین آ هکین برای سیرابی چند ساعته ی گلهای گلستان
و عطش فرزندان مات ومبهوت تان را در آن بیابان بی آب و علف
که می گشتند تا به تکه زمینی حس یابند و بر آن سنگی نشان کنند و گور خیالی بابا را علامت بزنند
می خواهند این سند خاکی را از ما بگیرند
خاک پر از برکه و زر را
تا تبدیل به گورستانی عادی نمایند
آنها غافلند که ما نزدیکان به خون خفتگان گلستان تا زنده ایم
آ رزوی این رذالت را بر دل سیاه کور دلان باقی خواهیم نهاد
ما امسال را هم بهار با تجدید عهد با عزیزانمان شروع می کنیم و با درسی که از مقاومت ، شهامت و پایداریشان آ موخته ایم ، تا اثبات بی گناهیشان از پای نمی نشینیم
باشد که دیگر این جنایت ها در تاریخ تکرار نگردد
زنده باد آزادی، زنده باد خاطره ی تابناک تمامی جانباختگان راه آزادی و دمکراسی
دادخواهان کشتار ۶۷
خبرنامه امیرکبیر: در حالی که هفته گذشته به صورت اتفاقی و بدون اعلام هیچ گونه علتی اخبار کوتاهی مبنی بر برکناری سردار رضا زارعی، فرمانده نیروی انتظامی استان تهران، در تعداد معدودی از رسانه ها منتشر شد، منابع غیر رسمی اعلام کردند علت برکناری ناگهانی این فرمانده رده بالای نیروی انتظامی کشف فساد اخلاقی در مورد وی بوده است.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر دو هفته پیش سایت خبری عصر ایران در خبر مبهمی اعلام کرد فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ به زودی تغییر می کند. در متن این خبر آمده بود: «سردار رضا زارعی که از دو سال پیش فرماندهی این نیرو در سطح استان تهران را برعهده داشت، تا روز یکشنبه کنار می رود و به جای او سردار اکبر شاهی فرماندهی استان تهران را عهده دار خواهد شد. برغم وجود شایعات متعدد، هنوز از دلیل کنار رفتن سردار زارعی خبر تایید شده ای در دست نیست و سرهنگ احمدی، سخنگوی ناجا با تکذیب شایعات موجود، فقط این را گفت که سردار استعفا کرده است و روز یکشنبه مراسم تودیع و معارفه برگزار می شود.»
این خبر بدون آن که در خبرگزاری های رسمی بازتابی پیدا کند تنها در چند سایت معدود مانند فردانیوز، وابسته به حامیان قالیباف، بدون هیچ گونه توضیحی درج شد. اما منابع غیررسمی اعلام کردند علت برکناری ناگهانی زارعی و عدم پوشش رسانه ای مناسب در این خصوص بازداشت او در یک خانه فساد به همراه ۶ زن بوده است
گزارش های رسیده حاکی است سردار سرتیپ پاسدار رضا زارعی، رئیس پلیس استان تهران، در یک خانه فساد به همراه ۶ زن بازداشت شده است. گفته می شود این بازداشت به دستور مستقیم آیت الله هاشمی شاهرودی انجام شده است. هاشمی شاهرودی از بیم آن که روابط نزدیک سعید مرتضوی و رضا زارعی مانع از پیگیری صحیح موضوع شود، این مسئله را خارج از چارچوب دادستانی استان تهران دنبال کرده و شخصا پیگیری آن را بر عهده گرفته و دستور بازداشت فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ را صادر کرده است.
ادامه مطلب
برگزاري ست ، كه اوضاع اجتماعي واقتصادي كشور ازثبات مناسبي برخوردار نيست . به ويژه مردم به لحاظ قتصادي به شدت تحت فشارهستند . دولت متاسفانه درطول كمتر از سه سال كاركرد خود ، برنامه موفقي براي مديريت، نظم بخشي وتوسعه و رشد اقتصادي كه درزندگي مردم ملموس باشد ، ارائه نداده است . نرخ بالاي تورم كه ملموس ترين حالت خود را درزندگي روزمره مردم محقق مي سازد كه گراني ها وافزايش سرسام آورنرخ هاي موجود ما يحتاج عمومي وضروري زندگي مردم ، اصلي ترين نشانه ي وضعيت اقتصادي مردم است .
ازطرف ديگراوضاع اجتماعي وفرهنگي جامعه به سمتي پيش مي رود، كه حتي اعتراض برخي ازمسئولين را به خصوص درپارلمان درآورده است . ايجاد محدوديت ها در كنش هاي صنفي – سياسي براي قشرهاي مختلف جامعه مانند دانشجويان ، زنان ، نويسندگان وروزنامه نگاران ، كارگران ؛ كه به محض فعاليت درراستاي كسب حقوق صنفي شان ، دچارتحديد وتهديد مي شوند، ازاين زمره است . آخرين اقدام عملي حكومت دراين راستا كه نشان ازعدم تحمل و كمي ظرفيتش مي باشد ، لغو امتيازنمودن نشريه ي زنان استكنشگري هاي سياسي درموقعيت انتخاباتي كه درواقع يكي ازميدان هاي اصلي ست كه مي توان مظاهردموكراسي را درآن به نمايش گذاشت، درشرايط فعلي وآنگونه كه عملكردهاي هيات اجرايي دربدو فعاليت هاي شان از خود نشان داده اند، با سياست هاي تدوين شده دولت نهم ، رقيب را ازگردونه خارج ساخته اند . وچنان فضاي تنگ ومحدودي را رقم زده اند كه به واكنش جدي تحليلگران وليدرهاي موسوم به اصلاح طلب انجاميده است .درهرجامعه اي، به ويژه جوامعي كه داراي بحران درحوزه هاي مختلف مي باشد، دواصل رقابت درموقعيت هاي انتخاباتي ومشاركت درعرصه هاي اجتماعي ازسوي مردم، نشان دهنده وجود حداقلي ازآزادي هاي مدني دراين عرصه ها مي باشد، كه تامين كننده منافع مردم درقدرت انتخاب شان ازيك سو، بي آنكه ازآقا بالا سربرخوردار باشند ؛ و رعايت اصل رقابت پذيري ، جهت درمعرض آزمون مردم قرار گرفتن مي باشد . دراين صورت است كه فشارهاي گوناگوني كه مردم درعرصه هاي مختلف متحمل مي شوند، با شكل دادن به سرنوشت خود ازطريق مشاركت فعال شان وناظر بودن به تامين منافع شان ازسوي كساني كه برگزيده مستقيم خودشان دريك رقابت دموكراتيك وبا حقوق برابرمي باشند، مي توان ازگسترش موج بحران جلوگيري كرد وتحولات جامعه رانيز به سمتي هدايت نمود كه آراي مردم پشتوانه آن بوده وهزينه آن را پذيرا گشته اند. دراين
صورت است كه دموكراسي تعميق يافته وبه حقوق حقه قشرهاي مختلف ساخته شده وافزايش مي يابد . چنين فرايندي تنها وتنها باميدان دادن آزادانه به مشاركت مردم وايجادامكان رقابت عادلانه به منظورفراهم ساختن مقدمات انتخاب اصلح مهيا مي شود.
مسعود بیزارگیتی
انتصابات و سكوت در روز زن
مروري كوتاه بر روند وقايع گذشته و آنچه كه بر جنبش زنان تا كنون رفته است به روشني نشان ميدهد كه تا كنون يك روند صعودي و روبه جلو ( البته با تمام بگير و ببندها و سركوب و محدوديتهاي اعمال شده ) داشته است :
13اسفند سال گذشته در سالگرد روز جهاني زن, 33تن از زنان فعال به جرم شركت در يك تجمع مسالمت آميز و قانوني بازداشت شدند و به آنها اتهام ”اقدام عليه امنيت ملي” زده شد. اين خود شروع ديگري در رفتار دولت – مردان در مقابل جنبش زنان بود. در سالي كه گذشت بازداشتها, زندان, تهديد و خشونت عليه زنان به مدار جديدي كه طي اين ساليان بي سابقه بود, رسيده است.
- محبوبه حسين زاده و ناهيد کشاورز به همراه سعيده امين، سارا ايمانيان و همسرش همايون نامي ۱۳ فروردين ۸۶ در پارک لاله و به هنگام جمع آوري امضا براي کارزار جمع آوري يک ميليون امضا بازداشت شدند.
-بهاره هدايت دبير کميسيون زنان سازمان دانشجويي ادوار در ۱۸ تير بازداشت شد. و يك ماه را در بند 209 اوين به سر برد.
- شهناز غلامي، فعال اجتماعي نيز اواسط مرداد بازداشت و يک ماه بعد با قرار وثيقه آزاد شد.
-سپيده پورآقايي فعال حقوق بشر و از اعضاي 'کميته دانشجويي گزارشگران حقوق بشر' در ۱۸ شهريور ۸۶ در منزلش بازداشت و به بند ۲۰۹ اوين منتقل شد. او ۱۰۸ روز بازداشت بود و بخشي از دوره بازداشتش را در سلول انفرادي سپري کرد.
-۲۵ نفر از فعالان کمپين يک ميليون امضاء در جريان برگزاري کارگاه آموزشي خرم آباد در اواخر شهريور بازداشت شدند.
- در ۱۷ مهر ماه روناک صفار زاده فعال حقوق زنان در سنندج بازداشت شد. اتهام او در ابتدا توزيع جزوه کمپين يک ميليون امضا اعلام شد اما پس از چند ماه رسانه هاي نزديک به دولت چند اتهامات امنيتي هم به او وارد کردند.
-در ۱۳ آبان نيز ۸۶ هانا عبدي فعال ديگر حقوق زنان که روز ۱۷ مهر به همراه روناک اقدام به توزيع جزوه تغيير براي برابري در سنندج کرده بود، توسط ماموران امنيتي در خانه پدر بزرگش در سنندج بازداشت شد. روناك و هانا با گذشت نزديک به ۶ ماه از دستگيري همچنان در بازداشت به سر مي برند.
-مريم حسين خواه روزنامه نگار و فعال حقوق زنان در ۲۷ آبان ۸۶ به اتهام نگارش مقالاتي در سايت 'تغيير براي برابري' و 'زنستان' پس از چندبار احضار و بازجويي دستگير و روانه زندان شد.
-جلوه جواهري فعال حقوق زنان نيز در ۱۰ آذر ۸۶ به اتهامي مشابه بازداشت شد. او و مريم حسين خواه در اوايل دي ماه با سپردن وثيقه ۵ ميليون توماني تا هنگام محاکمه آزاد شدند.
-راحله عسگري زاده و نسيم خسروي دو تن از ديگر فعالان حقوق زنان نيز در ۲۵ بهمن ۸۶ هنگام جمع آوري امضا در حاشيه اجراي يک تئاتر در پارک دانشجوي تهران بازداشت شدند و بعد از گذشت سيزده روز از زندان آزاد شدند.
-طي يک سال گذشته در کنار بازداشت هاي گسترده فعالان حقوق زنان، شمار قابل توجهي از آنان نيز در تهران و شهرستان ها از سوي نهادهاي امنيتي احضار و مورد بازجويي قرار گرفتند که از آن جمله مي توان از نفيسه آزاد، پرستو اللهياري، نجمه زارع، بهناز شکاريار نسرين فرهومند، خديجه مقدم، جلوه جواهري، ميرم حسين خواه در تهران نامبرد که برخي از آنان از سوي 'پليس امنيت' و برخي ديگر از سوي 'معاونت امنيتي دادستاني تهران' احضار شدند.جمهوري اسلامي ايران، اتهام منجر به بازداشت اغلب فعالان اجتماعي زنان بازداشت شده را'اقدام عليه امنيت ملي' و 'تبليغ عليه نطام' عنوان کرده است.
زندان و شلاق براي متوقف كردن حركت زنان
اولين حکم زندان براي فعالان حقوق زنان در سال ۱۳۸۶ روز چهارشنبه ۲۲ فروردين ماه از سوي شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران اعلام شد.براساس اين حکم آزاده فرقاني، دانشجوي دانشکده علوم اجتماعي دانشگاه تهران و از متهمان پرونده تجمع زنان در ميدان هفتم تير تهران، به تحمل ۲ سال حبس که به مدت پنج سال به حالت تعليق درميآيد، به جرم اقدام عليه امنيت ملي از طريق شرکت در تجمع محکوم شد. چهارشنبه ۲۹ فروردين نيز شعبه ۶ دادگاه انقلاب سوسن طهماسبي، ديگر فعالان حقوق زنان را به اتهام شرکت در يک تجمع اعتراضي به شش ماه زندان تعزيري و ۱۸ ماه زندان تعليقي محکوم کرد. شعبه ۶ دادگاه انقلاب تهران در همان روز فريبا داودي مهاجر يکي ديگر از فعالان حقوق زنان را به تحمل ۴ سال حبس که سه سال آن به حالت تعليق در مي آيد محکوم کرد. بهاره هدايت هم از سوي شعبه ۶ دادگاه انقلاب به ۲ سال حبس تعليقي محکوم شد.سه شنبه ۴ ارديبهشت ۸۶ نيز شعبه ۶ دادگاه انقلاب تهران، با صدور احکامي نوشين احمدي خراساني و پروين اردلان هر يک را به تحمل ۳ سال زندان که ۶ ماه آن تعزيري و دو سال و نيم آن تعليقي است، محکوم کرد. فاطمه دهدشتي و نسيم سرابندي نيز که دي ماه ۸۵ مدتي را در بازداشت گذراندند، ۲۱ مرداد ماه در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب محاکمه و به اتهام 'اقدام عليه امنيت ملي از طريق فعاليت تبليغي عليه نظام' به ۶ ماه حبس محکوم شدند. شعبه ۱۳ دادگاه انقلاب احترام شادفر يکي ديگر از فعالان حقوق زنان را نيز به ۶ ماه حبس تعليقي محکوم کرد.شهلا انتصاري يکي ديگر از فعالان حقوق زنان نيز از سوي دادگاه انقلاب نيز به سه سال حبس دوسال و نيم حبس تعليقي تا ۵ سال و ۶ ماه حبس تعزيري محکوم شد.در کنار صدور چنين احکامي سري دوم محاکمات زنان طي يک سال گذشته براي ۳۳ فعال حقوق زناني که در ۱۳ اسفند سال گذشته در جريان تجمع مقابل دادگاه انقلاب بازداشت شده بودند برگزار شد.برخي از اين زنان از اتهام 'سرپيچي از دستور نيروي انتظامي' و'اخلال در نظم عمومي'تبرئه شدند اما در اين ميان مرضيه مرتاضي لنگرودي يکي از فعالان حقوق زنان به زندان محکوم شد. در ۱۰ اسفند ۸۶ اعلام شد که مرضيه مرتاضي لنگرودي از فعالان حقوق زنان از سوي شعبه ۱۳ دادگاه انقلاب به شش ماه زندان محکوم شده است. دادگاه انقلاب اين بار علاوه بر زندان خانم مرتاضي لنگرودي را به ۱۰ ضربه شلاق نيز محکوم کرده است.اجراي اين احکام که قرار بود در اوين مورد براي دلارام علي فعال حقوق زناني که دوشنبه ۱۱ تيرماه ۱۳۸۶ از سوي شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به دو سال زندان،۱۰ ضربه شلاق محکوم شد در آبان ماه تا آستانه اجراي چنين احکامي پيش رفت اما به دنبال اعتراضات گسترده داخلي فعلا متوقف شد.
صدور احكام زندان وشلاق براي فعالان حقوق زنان طي يك سال گذشته با اعتراضات داخلي و بين المللي روبه رو بوده است. با اين حال دولت حاكم نه تنها به اين بازداشتها و محاكمه هاي نا عادلانه و غير منطقي پايان نداده بلكه با افزايش آنها تلاش مي كند كه زنان را از عرصه فعاليتهاي اجتماعي و مدني به كنج خانه ها بكشاند.
با وجود اينكه ما زنان اعلام كرده ايم و ميكنيم كه تمام فعاليتهاي ما همواره به صورت علني و مسالمت آميز و قانوني بوده است اما متاسفانه دولت – مردان خود به قوانين پايبند و متعهد نيستند. سوال ديگر اين است كه از چه مي ترسند كه ميخواهند كوچكترين راه نفس را هم براي جنبش زنان ببندند. در آخرين نمونه اين اقدامات ممنوع الخروج كردن پروين اردلان بود. وي پس از اينكه جهت شركت در مراسم دريافت جايزه سال 2007 بنياد اولاف پالمه به سوئد دعوت شده بود هنگام پرواز مقامات امنيتي بي شرمانه او را از هواپيما بيرون كشيده و مانع خروج او از ايران شدند.
اكنون تنها يك سوال پيش روي ما زنان وجود دارد: از اين پس چگونه بايد حركت كنيم و چه راهي در پيش رو خواهيم داشت , آيا تمامي اقدامات دولت مهرورز , براي متوقف ساختن موج تغيير بر عليه تبعيض و نابرابري , موثر واقع خواهد شد ؟ آيا ما دوباره با تجربه هاي تلخ گذشته روبرو خواهيم بود ؟ مسلما نميتوان انتظار داشت كه همه يك شبه و بدون هيچ واكنشي و تلاشي به سرانجامي برسد .
بدون شك فراز و نشيبهاي زيادي پيش روي ما هست اما درست مثل وقتي كه بهار هست , رويش زندگي وجوانه هاي اميد اجتناب ناپذير خواهد بود و جنبش زنان نيز مانند قبل بار مسايل پيش رو و هزينه هاي لازم را بر دوش خواهد كشيد چرا كه از انگيزه ونيروي محكمتري برخوردار است كه همان عشق به راه و هدفش ميباشد. وبايد ما در متن همه حوادث حضور پيدا كنيم و حرفها واعتراضات خود را بيان كنيم اگر بجاي گرامي داشت روز زن فقط به بازي انتخابات ميگذرد ما هم براي رسيدن به هدف خود همين را نشانه ميگيريم و ميگوييم آقاياني كه به حرفها و مطالبات ما پشيزي ارزش قائل نيستيد و گوشتان را به هرچه حق طلبي ماست بسته ايد ما نيز با نه گفتن به اين انتصابات شما گوشمان را به هرچه حرف و شعار است مي بنديم و ميگوييم آزموده را آزمودن خطاست
ما با نه گفتن به انتخابات نشان خواهيم داد كه در اعتراض به قوانين نابرابر و تبعيض آميز , ترديدي نداشته و نداريم و تا روز محقق شدن تمامي اين خواسته ها و جامعه اي بدون هر گونه تبعيض و نابرابري از مطالبات برحق مان دست نخواهيم كشيد. سپيده سلامي
روز گذشته نسرین ستوده یکی از وکلای سرشناس کمپین یک میلیون امضا، به خبرنگار سایت کانون زنان ایرانی گفته بود: «12 ساعت قبل از پرواز، افرادي كه خود را ماموران وزارت اطلاعات معرفي مي كردند، با من تماس گرفتند و گفتند كه نبايد سفر كنم».
این مامور در تلفن به نسرین ستوده گفته بود «ما می دانیم که شما عازم سفری به دوبی هستید و در صدد برگزاری کارگاه آموزشی یا مراسمی برای هشتم مارس هستید...، اما خواستیم پیشاپیش به شما بگوییم که از این سفر چشم پوشی کنید وگرنه انجام این سفر به منزله اقدام علیه امنیت محسوب می شود». اما نسرین ستوده در مورد حق انجام سفر های دوستانه و کاری، اعلام می کند که قصد لغو سفر خویش را ندارد. وی ادامه داده است که: «این درخواست جنبه قانونی ندارد، بنابراین من سفر خود را انجام خواهم داد»
خانم ها و آقایان! سلام
بسیار خشنودم و سرافراز که از سوی نهاد معتبر و مستقل بنیاد اولاف پالمه کاندیدای دریافت این جایزه شده ام. این جایزه به اعتبار شخصيتی به من اهدا شده که عدالت خواهی شیوه زندگی اش بود و هزینه این عدالت خواهی وصلح و دوستی را با جانش پرداخت .از این رو به خوبی آگاهم که حال مسئولیت بزرگتری بر دوش دارم. باور دارم که اهدای این جایزه به من نه تنها به معنای ارج گذاشتن به تلاش های فردی زنان ايران بل خاصه ارج گذاری به فعالیت های جمعی و حق طلبانه جنبش زنان و دیگر جنبش های اجتماعی در ایران است. اين جایزه به خوبی نشان می دهد که کوشش های حق طلبانه زنان و مردان آزادی خواه و برابری طلب ایران با همه فرازو فرودها و همه بن بست ها و سنگلاخ های زن ستیزانه ای که برابر آن قد بر افراخته و می افرازد تاثیرگذار بوده . آری ! امروز صدای حق طلبی ما به گوش همه جهان رسیده است. در ضمن به خوبی واقفم که با دریافت این جایزه در معرض فشارها و اتهامات بیشتری قرار خواهم گرفت. این جایزه را به همه زنان ايران ،مادرم، مادران فرزندان دربند، و ديگر مادران سرزمینم تقدیم می کنم که چگونه رنج کشیدن و در عین حال مقاومت در برابر تبعیض را به ما آموختند، تا چگونه اعتراض کردن را به فرزندانمان و نسل هایی که در پی می آیند بیاموزیم.
ادامه مطلب
خبر توهين آميز نسبت به پروين اردلان اين زن فعال كشورمان كه الگو خيلي از ما فعالين زن مي باشد برايمان غير قابل قبول و نكوهيده است خبر ويژه كيهان كه با عنوان”حمايت لابي اسراييل از ....!” منتشر شده است ديگر جاي تاسف و تالم نگذاشته فقط بايد انگشت را به دندان گزيد و بغض را در خود فرو برد كه اتهامات امنيتي كم بود حال به تهمت هاي ناموسي مزين شد واقعا بي شرمي و بي عدالتي تا كجا وتاكي , وچقدربايد اينهمه را تحمل كنيم يا اين بگير و ببندها و .. و محدوديت هاي بي سرانجام را ؟ آري
در قانون كشور ما 8مارس , روز جهاني زن را اينگونه به زنان تبريك مي گويند!!!؟؟؟
بايد گفت نه خير آقايان امروز ديگر زنان از حقوق و مطالبات خودشان كوتاه نخواهند آمد , هر چه ميخواهيد تهمت بزنيد و حكم زندان شلاق بدهيد.با اين همه ديگر ما را باكي نيست......
سپيده سلامي 15 اسفند 86
14 اسفند 1386
پروين اردلان روزنامه نگار، فمينيست و فعال شناخته شده کمپين "يک ميليون امضا برای تغيير قوانين تبعيض آميز عليه زنان در ايران" بامداد امروز سوم مارس ٢٠٠٨ هنگامی که برای در يافت جايزه " اولاف پالمه" عازم استهکلم بود توسط ماموران حکومتی از هواپيما پياده شد. بر اساس آخرين خبرها، مسئولان حکومتی با ضبط گذرنامه و سپردن پرونده به اداره كل امور گذرنامه در صددند از شرکت پروين اردلان در مراسم اهدای جايزه اولاف پالمه جلوگيری کنند . هدف اين اقدام فقط بستن دست و دوختن دهان فعالان جنبش های مدنی در ايران است وافکندن حجاب بر چهره زنانی چون پروين اردلان تا ندای حق خواهی زنان ايران نتواند چنان که شايسته است در جهان طنين اندازد. ما با مراجعه به همه نهاد های مدافع حقوق بشر و طرف دار آزادی و برابری زنان خواهان فراهم آوردن شرايطی هستيم که پروين اردلان امکان يابد پيش از ششم مارس شخصا برای دريافت جايزه اولاف پالمه در استهکلم حضور يابد. شبکه بين المللی همبستگی با مبارزات زنان ايران
تو شايد بتواني مرا به در تاريخ به زير بكشي
شايد بتواني مرا در تاريخ پست نشان دهي
با دروغهاي گزنده و چند گونهات
شايد بتواني مرا در خاكهاي هرز بكشاني
اما من همچون غباري كه از خاك برميخيزد
دوباره برميخيزم
آيا سرفرازي من تو را آشفته ميسازد؟
چرا اين چنين تاريك و آزردهاي؟
زيرا كه من
اين چنين گام ميزنم سرفرازانه گويا كه
چاه نفتي به دست آوردهام
و در اتاقم ميطپم
همچون ماه و خورشيد با امواجي از يقين
همچون اميدي كه فواره ميكند
باز هم من برميخيزم
با سري پايين و چشماني به زمين دوخته شده
با شانههايي پايين افتاده همچون قطرات اشك
با فريادهاي عميق از سر درد و ضعف
آيا سرفرازي من تو را آزرده ميكند؟
آيا برايت سخت و ناگوار است
زيرا كه من ميخندم گويي كه معدني از طلا بدست آوردهام
شايد تو با كلماتت به من شليك كني
هنگامي كه در حياط پشت خانهام زمين را
ميكاوم
شايد مرا با چشمانت قطعه قطعه كني
شايد مرا با نفرت سرشارت بكشي
اما بازهم چون هوا برميخيزم
آيا جنسيت من ترا خشمگين ميسازد
آيا برايت شگفت آور است كه من
برقصم انگار كه الماس بدست آوردهام
بيرون از تاريخ شرمگينم
برميخيزم چون شاهيني
از گذشتهيي كه ريشه در درد دارد من بر ميخيزم
پروین اردلان که بامداد - دوشنبه ۱۳ اسفند - برای شرکت در مراسم اهدای جایزه اولاف پالمه، عازم استکهلم بود، پس از انجام تشریفات قانونی خروج از کشور و سوار شدن به هواپیما ، با حکم دادستانی از هواپیما پیاده شد و پس از آن نیز گذرنامه وی ضبط شد.
وی در گفتگو با تغییر برای برابری گفت: من نه ممنوع الخروج بودم و نه هنگام کنترل گذرنامه در این زمینه صحبتی با من شد ، اما بعد از آن که سوار هواپیما شدم ، اسمم از بلندگوی هواپیما اعلام شد و با آمدن ماموران فرودگاه ، به کادر پرواز ایر فرانس گفته شد که من ممنوع الخروج هستم و نمی توانم از ایران خارج شوم.وی اضافه کرد: پس از ضبط گذرنامه به من برگه ای داده شد که طبق آن باید طی روزهای آینده ،برای رسیدگی به وضعیت ممنوع الخروجی ام به اداره کل امور گذرنامه نهاد ریاست جمهوری مراجعه کنم .
بنیاد مستقل و غیر دولتی اولاف پالمه ، قرار بود در تاریخ ۶ مارس جایزه سال ۲۰۰۸ خود را به پاس تلاشهای برابری خواهانه در جنبش زنان به پروین اردلان اهدا کند.
وين فرش هفت رنگ
که پامال رقص توست
ازچرک وخون زندگاني انسان
گرفته رنگ
درتاروپود هرخط و خالش
هزار رنج
......و
انجمن ما با هم برابريم: روز دوشنبه 13فروردين جلسه اي از سوي جمعي از فعالين زن در گالري سعادت آباد- تهران برگزار شد كه دراين برنامه خانم سيمين بهبهاني نيز شركت داشتند. برنامه از ساعت 5 عصر شروع شد ابتدا كتابهايي از لعيا زنگنه, طباطبايي, منيرو رواني پور و شهرنوش پارسي به معرفي گذاشته شد. و سپس درادامه برنامه مجسمه اي را به پاس زحمات خانم سيمين بهبهاني در دفاع از حقوق زنان , به ايشان اهدا گرديد. در انتها نيز فيلمي از خانم بهبهاني , شاملو و ديگر شاعران معاصر پخش شد. برنامه تا 9شب ادامه داشت
در اين برنامه نمايندگاني از سوي انجمن ما باهم برابريم نيز شركت داشتند .
“صداي ما را سكوتي نيست” به مناسبت 8مارس – روز جهاني زن
چه زيباست نفس كشيدن در هوايي كه پراست از عطر برابري! در سرزميني كه تا امروز آنچه در چنته خود براي زنان به ارمغان داشته هماره تبعيض بوده و خشونت و ديگر هيچ!
امروز روز ماست.روزي كه پنجه هايمان از قدرتي شگرف سرشارند و سرهامان از دلاوري تاريخي مان افراخته!گرچه تا به امروز به جرم انسانيت به بند كشيده شده ايم ,ما را گرفتند و بردند و زدند اما باز هم ما پر توان تر از قبل و جسورتر از هميشه قد علم كرديم. لبهامان را دوختند با قلم فرياد زديم قلمهامان را شكستند با قلبهامان پيش رفتيم و با تحولي نو به صحنه آمديم ! بله ياران! صداي ما را سكوتي نيست! ما ايستاده ايم براي گرفتن حق تمام زناني كه در لابه لاي قوانين تبعيض آميز نوشته يا نانوشته محكوم به فنا گشته اند!ما ايستاده ايم چرا كه ديگر اين باور در ميان ما زنان جايي نخواهد داشت كه ميتوان با حبس و تازيانه طنين رهايي را خاموش كرد.
وقايع دو سال گذشته حكايت بر اين امر دارد كه جنبش زنان علي رغم تمام برخوردهاي نابخردانه و ناعادلانه براي احقاق قوانين برابر به پيش رفته و قوي تر شده است.ما زنان در صفحه تاريخ خود 22 خرداد و 8 مارس را خلق كرديم و اين چنين بود كه توانستيم خواستهايمان را عمومي و همه گير كنيم. جنبش زنان توانسته است تا به امروز خود را تثبيت كند. تنها دستگيريها و ضرب و شتمها و تعقيبها و تهديدها و محدوديتها غير منطقي و البته ظالمانه از جانب مسؤلين قضايي و امنيتي كافي بود كه پاي ما را در پيش برد اين روند حق طلبانه سست نمايد اما ما پر خروش دست در دست يكديگر به پيش رفتيم و تاثير دستاوردهاي اين مبارزه را در زندگي زنان در آينده خواهيم ديد.ما استقلال جنبش برابري زنان را در ايجاد حركت هماهنگ 22 خرداد به اثبات رسانديم و بدين طريق راه را براي پيشروي از ميان تفكرات عقب مانده كه احاطه مان كرده بود هموار كرديم و چون پرداخت هر گونه هزينه را بديهي مي انگاشتيم لذا در زمان لازم از پرداخت هزينه هاي سنگين اين مسير شانه خالي نكرديم و به اين ترتيب هر گونه تصوري را مبني بر منفعل انگاشتن جنبش زنان باطل نموديم و همين عمل به جا و مناسب از جانب ما باعث شد كه راه به برخوردهاي فيزيكي ناعادلانه و مادون شان زن ايراني و شكستن دست و از بين رفتن چشم و گذران عمر در كنج نمور زندانها ببرد! چرا كه از جانب مسؤلين حكومتي جايز شمرده نشده ايم ! اما همين صحنه ها عاملي شد براي همگرايي هر چه بيشتر زنان فرهيخته بينجامد ..ما به دولت – مردان گوشزد و تاكيد داريم كه با توجه به وضعيت حساس جامعه زنان و با وجود اينكه رنجي عميق از خشونتهاي اعمال شده در پيكر مادران و خواهرانمان در سينه هاي خسته مان داريم,اما به طرق مختلف راه را ادامه خواهيم داد. ما زنان عزم جزم كرده ايم كه قوانين ناعادلانه اي كه ما در آن ما زنان به هيچ هم حساب نيامده ايم را ملغي نموده و به جاي آن حق زيستن و نفس كشيدن در هواي باز و آزاد وبرابر را براي خودمان مهر كنيم و طبعا از هزينه اي هم دريغ نخواهيم كرد. در آخر بيان رسا ومصصم ميخواهيم كه :
1 . لغو هرگونه قانون تبعيض آميز عليه زنان
2. لغو قانون تفكيك جنسيتي درسطح كشور
3. برسميت شناخته شدن تشكلهاي زنان
5. لغو هرگونه تبعيض بين زن و مرد در استخدام و به هنگام اشتغال
6. لغوهرگونه نابرابريهاي حقوقي درزمينه شهادت,ارث, ديه,طلاق,ازدواج,ولايت و حضانت فرزندان
7. لغو قانون تعدد زوجات
انجمن “ما با هم برابريم“- اسفند 1386
در روز ۱۳ اسفند ۱۳۸۵ که قرار بود ۵ نفر از فعالان حوزه زنان در دادگاه انقلاب محاکمه شوند تعدادی از دوستان و اعضای خانواده این افراد برای اطلاع از جریان دادرسی در محل دادگاه انقلاب حاضر شدند که متعاقب این امر حدود ۳۳ نفر از حاضران بازداشت شدند. مرتاضی لنگرودی یکی از این بازداشت شدگان بود. بنابراین برای او و دیگر افراد بازداشت شده، پروندهای در دادگاه انقلاب تشکیل شد. حال شعبه ۱۳ دادگاه انقلاب پس از برگزاری دادگاه حکم خود را اعلام کرده است.
فریده غیرت وکیل مرضیه مرتاضی لنگرودی با تأیید خبر محکومیت موکلش از صدور چنین حکمی توسط شعبه ۱۳ دادگاه انقلاب برای مرتاضی لنگرودی ابراز تعجب کرد چرا که به اعتقاد وی شعبه ۱۳ دادگاه انقلاب برای چند نفر از افرادی که آنها نیز مانند مرتاضی لنگرودی در مقابل دادگاه انقلاب بازداشت و سپس محاکمه شده بودند، حکم برائت صادر کرده است اما فقط برای مرتاضی لنگرودی حکم محکومیت صادر شده است.
این وکیل دادگستری با اعتقاد بر اینکه اتهامات وارده بر مرضیه مرتاضی لنگرودی مانند اتهامات دیگر موکلینی است که آنها نیز در مقابل دادگاه انقلاب بازداشت و پس از برگزاری دادگاه برای آنها حکم برائت صادر شده، گفت که نسبت به این حکم اعتراض کرده است.
راحله عسگری زاده و نسیم خسروی ساعت ۷روز سه شنبه هفتم اسفندماه آزاد شدند. این دو عضو کمپین یک میلیون امضا که در هنگام جمع آوری امضا در پارک دانشجو دستگیر و با وثیقه ۲۰ میلیون تومانی و به اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام “راهی زندان اوین شدند، بعد از گذشت سیزده روز و با تبدیل این قرار به کفالت ده میلیون ریالی از زندان آزاد شدند.
صبح روز سه شنبه این دو عضو کمپین یک میلیون امضا از زندان اوین به به دادیاری امنیت دادسرای انقلاب انتقال داده شدند و پس از تفهیم اتهام مجدد، میزان وثیقه تعیین شده برای آنان به قرار کفالت ده میلیون ریالی تبدیل شد و با انجام مراحل قانونی، راحله عسگری زاده و نسیم خسروی بعدازظهر همان روز و بعد از تحمل سیزده روز از زندان اوین آزاد شدند
سایت مدرسه فمینیستی که در پنجم بهمن ماه به عرصه رسانه های الکترونیکی پا گذاشته بود، تنها یک ماه پس از تولدش، فیلتر شد.
فیلتر کردن وب سایت «مدرسه فمینیستی» که توسط جمع کوچکی از فعالان کمپین یک میلیون امضا راه اندازی شده و در کنار دیگر سایت های زنان، در راه اهداف جنبش برابری طلبانه زنان گام بر می دارد، پس از یک ماه و در آستانه روز جهانی زن (۸ مارس) حاکی از بسته تر شدن فضاهای حداقلی برای فعالیت های فرهنگی جنبش زنان است
طي دو سه ماه اخير مجددا بگير وببندها و احضار فعالين حقوق زنان از سر گرفته شده است, با اتهام “اقدام عليه امنيت كشور“, فعالين حقوق زنان را به حبس و پرداخت وثيقه هاي هنگفت محكوم ميكنند.
- صبح روز 25بهمن راحله عسگري زاده و نسيم خسروي در حين جمع آوري امضاء در پارک دانشجو دستگير و به دادگاه انقلاب منتقل شدند. جرم آنها “تبليغ برضد دولت” ذكر شده است. براي آزادي اين دو وثيقه اي به مبلغ ۲۲ ميليون تومان تعيين گرديد، ولي با توجه به عدم توانايي آنان براي پرداخت اين مبلغ، هر دو را به زندان اوين منتقل کردند.
- روز سه شنبه 30 بهمن 86 خانم احترام شادفر عضو مركز فرهنگي زنان و از مادران كمپين يك ميليون امضا از سوي شعبه 13دادگاه انقلاب اسلامي به 6ماه تا دوسال حبس تعليقي محکوم شد. اتهام احترام شادفر”اقدام عليه امنيت ملي از طريق تبلبغ عليه نظام جمهوري اسلامي در کمپين يک ميليون امضا” اعلام شد. علت صدور چنين حکمي جمع اوري امضاء اعلام شده است.
اين درحالي است که جمع آوري امضا اقدامي مدني و مسالمت آميز است و نمي تواند جرم محسوب شود.
به راستي چرا فعاليتهاي قانوني ما را هم محكوم مي كنند و به آن اتهام “اقدام عليه امنيت ملي“ مي زنند؟ هدف دولت - مردان از ايجاد اين بگير و ببندها چيست؟
آيا جز اين است كه ميخواهند ما را به سمت ياس و نااميدي سوق دهند و به پستو خانه ها بكشانندتا صدايي از ما شنيده نشود.
ما زنان, ضمن اعتراض به وضعيت كنوني و بازداشتهاي نا عادلانه فعالين زن, بويژه اعضاي كمپين يك ميليون امضاء از همه فعالين حقوق زنان و ديگر دوستان عدالت خواه و برابري خواه ميخواهيم براي رساندن صداي اعتراض خود عليه اين احكام ناعادلانه و براي بيان خواسته هاي به حق خود با هم متحد و همصدا شويم و نگذاريم اين محدوديت ها بر ما غلبه كند.
عكس العمل ما زنان در اين ميان بسيار تعيين كننده است, نبايد نا اميد شد, بايد ايستاد و دفاع كرد.
انجمن زنان “ما با هم برابريم“- اسفند86
پس از راه حل ضربتی سهمیه بندی جنسیتی ، مسئولین به فکر حل ریشه ای تر آنچه که “معضل فزونی ورود زنان به دانشگاه” می نامند، افتاده اند. هفته پیش اندکی پس از آنکه علی احمدی، سرپرست وزارت آموزش پرورش، ضرورت توجه به تفاوتهای جنسیتی و قومی و لزوم تغییر کتب درسی و حتی مقاطع تحصیلی بر اساس تفاوتهای جنسیتی دانشآموزان دختر و پسر را مطرح کرد ، معاون پژوهشی آموزش و پرورش نیز از تشکیل تیم کارشناسی بررسی تفاوتهای جنسیتی دانشآموزان دختر و پسر خبر داد.
تفکیک کتب درسی و حتی مقاطع تحصیلی ابزار مناسبی است تا ضمن ارائه آشکار برنامه های درسی مختلف به دختران و پسران که اجباراً راههای متفاوتی را برای تحصیل پیش پای آنها می گذارد ، به صورت ضمنی به دختران بقبولانند که تنها به حوزه خصوصی تعلق دارند.
خیل عظیم دانشجویان دختر امروز، همان دختران دانش آموز دیروزند که توانسته اند ،علی رغم اسطوره مردانه بودن تحصیل و اشتغال که در کتب درسی ترویج می شود ، خودشان را به دانشگاه برسانند . نگاهی گذرا به این کتب تلاش بی ثمر طراحان این کتب ، برای ترغیب زنان به عدم ایفای نقش های اجتماعی را به وضوح نشان می دهد : تحلیل محتوای کتب دوره راهنمایی نشان دهنده آن است که در کتب فارسی این دوره ،تعداد اسامی مذکر ۵ برابر اسامی مونث و تصاویر مردان ۳ برابر تصاویر زنان است.
ادامه مطلب
به گزارش خبرنامه امیرکبیر این فعال دانشجویی دانشگاه امیرکبیر آبان ماه امسال به علت پیگیری وضعیت پدرش، که اوایل شهریورماه بازداشت شده بود، دستگیر و روانه زندان شد. منصوری پس از گذشت سه هفته از بازداشتش با قرار کفالت از زندان آزاد شد.
رسیدگی به پرونده معصومه (ایران) منصوری در شعبه ۱۳ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی انجام خواهد شد. به وکیل این دانشجو هفته گذشته اجازه داده شد که پرونده وی را مطالعه کند
بیش از 500 نفر از دانشجویان دانشگاه شیراز دوشنبه، 16 اسفند ماه، با ادامه تجمع در مقابل کوی دانشگاه خواستار استعفای دکتر صادقی، رییس این دانشگاه، شدند. دانشجویان پس از رسیدن به ساختمان مرکزی دانشگاه، با سر دادن شعار به سمت دفتر ریاست دانشگاه حرکت کردند و در مقابل دفتر وی تجمع کردند. در این هنگام دکتر صادقی از درب پشتی ساختمان، محل را به سرعت ترک کرد. تلاش تعداد اندکی از دانشجویان که متوجه این موضوع شده بودند، برای رساندن خود به دکتر صادقی با مقاومت حراست دانشگاه مواجه شد. دانشجویان با اطلاع از این مسئله وارد دفتر صادقی شده و با تحصن در آن جا خواستار استعفای وی شدند. دانشجویان اعلام کردند شب را در دفتر رئیس دانشگاه سپری خواهند کرد. این در حالی است که اطراف ساختمان مدیریت دانشگاه مملو از نیروهای بسیجی است
ساعت ۷ بعد از ظهر روز گذشته در مقابل پاساژ گلدیس در صادقیه، در حالیکه ماموران انتظامی قصد داشتند دختری را به دلیل نامناسب بودن حجاب دستگیر کنند، وی را مورد ضرب و شتم قرار دادند. در پی ضرب و شتم این دختر توسط باتوم، سر و صورت وی به شدت زخمی و خون آلود شده که این صحنه موجب اعتراض مردم حاضر در محل و درگیری آنها با ماموران شد.
زمانی که خودروی ون گشت ارشاد قصد حرکت داشت با مقاومت مردم روبرو شد و مردم از حرکت کردن خودرو جلوگیری کردند. در همین حین مردم که اکثر آنها پسر و دختر های جوان بودند، شعار هایی بر علیه نیروی انتظامی و مسئولین نظام دادند.
همچنین مردم شعارهایی را علیه پلیس و احمدی نژاد سر داده و سطل های زباله را به آتش زده اند. “حکومت نظامی، نمیخوایم، نمیخوایم” یکی از شعارهای مردم در این درگیری بود.
ماموران نیروی انتنظامی در اقدامی تحقیر آمیز پسر معترضی را که از این دختر دفاع کرده بود، به داخل سطل زباله در برابر پاساژ می اندازند که این صحنه نیز باعث خشم مردم و درگیری آنان با نیروی انتظامی می شود.
با گسترش اعتراضات مردم نیروهای یگان ویژه و ضدشورش به محل اعزام شدند و با شلیک تیر هوایی اقدام به متفرق نمودن مردم کردند.
گفته می شود در این درگیریهای بین مردم و پلیس در صادقیه، دستکم ۱۵ نفر بازداشت شده اند.
لازم به یادآوری است با اجرای طرحهای مختلفی به نام “امنیت اجتماعی” در مقاطع مختلف سال درگیریهایی بین مردم و پلیس در نقاط مختلف کشور به وقوع پیوسته است و مردم نارضایتی خود را از اینگونه طرحها ابراز کرده ان
نارضایتی مردم از اینگونه طرحها به حدی بوده است که در آذر ماه امسال، دولت، مجلس و قوه قضاییه از یکدیگر به دلیل اجرای طزح امنیت اجتماعی انتقاد کرده و هر یک دیگری را مسئول برخوردهای صورت گرفته در قالب این طرح می دانستند
طبق آخرین اخبار، آناهیتا حسینی دانشجوی کارشناسی ارشد جامعه شناسی دانشگاه تهران، با سپردن قرار وثیقه ۸۰ میلیون تومانی از زندان اوین آزاد شد.
آناهیتا حسینی، روز ۲۴ دی ماه به همراه ۹ دانشجوی دیگر دانشگاه های تهران، بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین انتقال یافت.
او باید ظرف سه روز پس از ابلاغ در دفتر دادیاری امنیت حاضر شود. او گفت برگه احضاریه را صبح ۵شنبه اول اسفند ماه دریافت کردم. درباره دلیل احضارم چیزی در برگه احضاریه قید نشده است.
شادفر۶۲ ساله می گوید بر اساس آنچه در این حکم آمده است طبق ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی به ۶ماه حبس با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم شده ام . دراین حکم نوشته شده «حبس یاد شده با رعایت ماده ۲۵ قانون مجازات اسلامی با توجه به شرایط خاص و وضعیت اجتماعی برای دو سال معلق می گردد ودر صورتی که درمدت تعلیق مرتکب جرمی شود اجرا می شود »
احترام شادفر که ۲۰ خرداد ۱۳۸۶ در خانه اش از سوی پلیس امنیت، کلانتری ۱۰۴ در میدان نیلوفر بازداشت و پس از صدور رای قاضی ۲۴ ساعت را در بازداشتگاه وزرا گذرانده بود. خودش در این باره میگوید:« تعدادی دفترچه و بیانیه جمع آوری امضارا به یکی از همسایگانم که بیانیه را امضا کرده و علاقه مند به فعالیت در کمپین بود داده بودم. او را هنگام جمع آوری امضا بازداشت می کنند او هم می گوید که از من گرفته است و به این ترتیب مرا بازداشت کردند. »
شادفر درباره حکم خود می گوید : « امروز حکمم را به درخانه آوردند. با دیدن آن تعجب کردم. من نمی دانم چه جرمی مرتکب شده ام که چنین حکمی گرفته ام. مگر حرف زدن درباره حقوق زنان، جمع کردن امضا برای ارائه دادن به مجلس جرم است؟! » او در ادامه می گوید:« با وکیلم صحبت کردم. حکم هنوز به او ابلاغ نشده است. ما حتما به این حکم اعتراض خواهیم کرد.»
مشابه این حکم پیشتر نیز در ۲۱ مرداد از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب برای نسیم سرابندی و فاطمه دهدشتی اعلام شده بود. آنها نیز هنگام جمع آوری امضا در مترو در دی ماه ۱۳۸۵ دستگیر و به مدت ۲۴ ساعت در بازداشت بودند. ابتدا به نظرمی آمد پرونده شان بسته شده است اما آنها مجددا در پی تغییر روند بازپرسی احضارو تفهیم اتهام شدند. به آنها گفته شد که اتهام شان اقدام علیه امنیت ملی از طریق تبلیغ علیه نظام است و آنها نیز در آخرین دفاع ازخود این اتهام را نپذیرفتند. اما سرانجام محکوم شدند و این درحالی است که جمع آوری امضا اقدامی مدنی و مسالمت آمیز است و نمی تواند جرم محسوب شود.
به نقل از تغيير براي برابري
بررسی اجرای مخفیانه طرح سهمیه بندی جنسیتی در دانشگاه ها، گفت و گو با ویدا خسروی، عضو کمیسیون زنان تح
ویدا خسروی، عضو کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت، در این زمینه به سوالات خبرنامه امیرکبیر پاسخ داده است که متن به شرح زیر است:
امیرکبیر: لطفا در مورد گزارش جدید مرکز پژوهش های مجلس برای ما توضیح بدید؟
ویدا خسروی: در گزارشی که مرکز پژوهش های مجلس به تازگی منتشر کرده، به حضور روز افزون دختران در دانشگاه ها به عنوان یک معضل اجتماعی نگریسته شده که باید برای آن تمهیداتی اندیشید از این رو سازمان سنجش در هر رشته سقفی برای پذیرش حداقلی پسران در نظرگرفته است.
دو نکته را نباید راجع به این گزارش دور ازمنظر داشته باشیم یکی اینکه اگر مرکز پژوهش های مجلس اعلام می نماید که در کنکور سال های ۸۵ و ۸۶ اعمال سهمیه بندی نموده است، باید تحقیقات و پژوهش ها و نتایج مسند خویش را هم که منجر به چنین سهمیه بندی شده اعلام نماید، در غیر این صورت اصلا برای ما پذیرفتنی نیست که ما شاهد این باشیم که به یک دختر بگویند تو سبب ایجاد مشکلات هستی و ما مصلحت نمی دانیم تو وارد دانشگاه شوی. نکته بعدی این است که چرا بعد از دو سال که از اعمال این سهمیه بندی میگذرد تازه ما شاهد اعتراف به این اجحاف نابخشودنی در حق دختران هستیم و چرا این طرح قبل از تصویب به اجرا گذارده شده است؟
امیرکبیر: پس از انتشار این گزارش تعدادی از مسئولین وزارت علوم گزارش مجلس را تکذیب کردند. نظر شما در این مورد چیست؟
.....
ادامه مطلب
بياييد همه باهم نجواي برابري سردهيم زيرا ”ما باهم برابريم ”
وبلاگمان را همراه با همه دوستان خود در اين انجمن تقديم ميكنيم به همه زناني كه به جرم زن بودن در حكومت تبعيض و نابرابري متحمل سختترين فشارهاي مافوق طاقت انسان شده اند و به آناني كه در مقابل اين تبعيض سرخم نكرده و همواره سرشار تر و باانگيزه تر از قبل پا بر جا ايستاده به افقهاي روشن مي نگرند و به برابري ايمان دارند .
